مونوساکاریدها، الیگوساکاریدها و پلی ساکاریدها چگونه متفاوت هستند؟ موارد برای تشخیص الیگوساکارید چیست؟
در یک مفهوم گسترده، قندها را می توان به سه دسته تقسیم کرد: مونوساکاریدها، اولیگوساکاریدها و پلی ساکاریدها: مونوساکاریدها قندهایی هستند که از مولکول های تک قندی مانند گلوکز و فروکتوز تشکیل شده اند. الیگوساکاریدها الیگوساکاریدهایی هستند که از چندین مونوساکارید از طریق پیوندهای کووالانسی تشکیل شده اند مانند تری ساکاریدها، تتراساکاریدها و غیره. پلی ساکاریدها از مونوساکاریدهای زیادی تشکیل شده اند که با پیوندهای کووالانسی به زنجیره های مولکولی قند مانند سلولز، کیتین و غیره متصل شده اند.
مونوساکاریدها ترکیبات پلی هیدروکسی آلدهید و کتون هستند. آنها ساختارهای قندی مستقلی دارند و ترکیبات قندی هستند که نمی توانند به واحدهای کوچکتر هیدرولیز شوند. ترکیبات مونوساکاریدی همگی کریستالی، محلول در آب هستند و برخی از آنها طعم شیرینی دارند، مانند گلوکز، فروکتوز، گالاکتوز و غیره.
ترکیباتی که می توانند چندین (2 تا 20) مونوساکارید را پس از هیدرولیز تولید کنند، در مجموع به عنوان الیگوساکارید نامیده می شوند. الیگوساکاریدهایی که می توانند پس از هیدرولیز سه مونوساکارید تولید کنند، تری ساکارید نامیده می شوند. با توجه به تعداد اتم های کربن موجود در مولکول مونوساکارید می توان آنها را به ترتیب تریوز، تتوز، پنتوز، هگزوز، هپتوز و غیره نامید. پس از هیدرولیز، ساکاریدهایی که بیش از 20 مولکول مونوساکارید دارند، پلی ساکاریدها مانند نشاسته و سلولز نامیده می شوند. پلی ساکاریدها شیرین نشده و به صورت پودر هستند. قندهای حاوی گروه آلدهید آلدوز و قندهای حاوی گروه کتون کتوز نامیده می شوند. در طبیعت، آلدوز و کتوز در پنتوزها و هگزوزها بیشتر دیده می شود، مانند ریبوز و آرابینوز آلدوهگزوز، گلوکز آلدوهگزوز است.
الیگوساکارید نوع جدیدی از منبع قند عملکردی است. الیگوساکارید تغذیه، مراقبت های بهداشتی و رژیم درمانی را ادغام می کند. به طور گسترده ای در مواد غذایی، محصولات مراقبت های بهداشتی، نوشیدنی ها، داروها، افزودنی های خوراک و سایر زمینه ها استفاده می شود.
الیگوساکاریدها: الیگوساکاریدهای کیتوزان، الیگوساکاریدهای مانوز، فروکتوالیگوساکاریدها، الیگوساکاریدهای گالاکتومانوز، اولیگوساکاریدهای ایزومالت، اولیگولاکتوز، اولیگوکسیلوز، -الیگوگلوکز، الیگوساکاریدها، ترانس لیگوساکاریدها، ترانس اولیگوساکاریدها.
مونوساکاریدها: گلوکز، فروکتوز، رامنوز، مانوز، فوکوز، گالاکتوز و غیره.
دی ساکاریدها: ساکارز، ترهالوز، لاکتوز، مالتوز و غیره.
پلی ساکاریدها: نشاسته، گلوکان، پلی ساکارید خیار دریایی، پلی ساکارید ولفبری، باگان، فوکویدان و غیره.
سایر فیزیکی و شیمیایی: تعیین محتوای سلولز، تعیین محتوای همی سلولز، تعیین محتوای لیگنین، تعیین محتوای کیتین و غیره.
محدوده تشخیص: غذا، گیاهان، حیوانات، میکروارگانیسم ها، عصاره ها و غیره
